Regelmatig krijg ik de vraag waarom ik dit doe of hoe dit is ontstaan. Dit is mijn verhaal: hoe het begonnen is en waarom VerlangenVoelen voor mij zo belangrijk is.
Het is eigenlijk ontstaan omdat ik zelf heel goed weet hoe het voelt om langdurig intimiteit en echte nabijheid te missen.
Ik heb jarenlang in een relatie gezeten waarin daar geen ruimte meer voor was. Ik heb geprobeerd het te accepteren, erover gesproken, uitgelegd hoe belangrijk het voor me was, maar er veranderde niets. En dat doet iets met je. Je zelfvertrouwen slijt, je gaat aan jezelf twijfelen, en het voelt alsof een deel van jou er niet mag zijn.
Op een gegeven moment voelde ik me leeg en ben ik zelf op zoek gegaan naar iets dat me weer zou raken.
Vrij toevallig kwam ik in aanraking met tantra, maar ook met andere vormen van spiritualiteit en religies, en had ik het geluk iemand te ontmoeten die me daar op een respectvolle en oprechte manier in meenam. Niet als trucje, maar als echte ontmoeting.
Wat me toen zo raakte, was niet alleen het fysieke, maar vooral dat ik me weer écht gezien voelde en iemand op een ander niveau mocht ontmoeten.
Toch liet ook de intensiteit van het fysieke een diepe indruk achter. De aanraking, de nabijheid, het bemind worden… alles voelde volledig, echt, levend. Dat heeft meerdere ontmoetingen geduurd, en achteraf voelde het als iets wat ik eigenlijk al veel eerder nodig had gehad, maar mezelf niet echt toestond. Alsof ik geen recht had op dat verlangen.
Daarna heb ik nog verder gezocht, maar raakte juist teleurgesteld:
veel commerciële insteek, eigenbelang, onveiligheid. Ik miste oprechtheid. Vaste vormen en methodes, ontmoetingen vanuit opdrachten en begrenzing die vaak toch op het zelf gericht zijn… hoe mooi ook, ze voelden incompleet, niet echt, gespeeld — alles vanuit controle, niet vanuit overgave. Dat heeft me eigenlijk van tantra en andere stromingen afgekeerd, maar niet van de kern: de waarde van echte verbinding, van aanraking met de juiste intentie.
Daar komt bij dat mijn leven sowieso niet licht is geweest:
misbruik als kind, een strenge opvoeding, pijnlijke en destructieve relaties, periodes van groot verlies en financiële problemen. Daarna nog een destructieve relatie die samenviel met mijn burn-out en echt rock bottom. Schuldhulp, alles opnieuw opbouwen.
Ik weet hoe zwaar het kan voelen om vast te zitten in dit soort ervaringen, en leef met je mee als dat zo is. Als je erover wilt praten, voel je vrij om een berichtje te sturen — zonder verplichting of kosten.
Door al die ervaringen heen bleef één ding overeind:
hoe essentieel het is om je gezien, gevoeld en welkom te weten als mens. Zonder rol, zonder moeten, zonder oordeel. Alleen al door fysieke aanwezigheid en aandacht. De aanraking, het contact met een ander lichaam, de intimiteit… dat is wat echt iets kan raken.
En dat is waarom ik dit nu aanbied.
Niet omdat ik iets wil “doen” met mensen, maar omdat ik weet hoeveel het kan betekenen als iemand je werkelijk ontmoet in nabijheid. Omdat ik zelf weet hoe schaars dat kan zijn. En omdat dit het enige is wat voor mij nog echt klopt om te geven.
Het is uiteindelijk een soort concept geworden, maar niet omdat ik een concept wilde.
Meer uit noodzaak: om iets wat voor mij essentieel is zichtbaar te maken. Zodat iemand die dit herkent en zoekt, het kan vinden. Niet via grote woorden, maar gewoon omdat het er is.
Wat me raakt, en wat ik probeer te bieden, is dat je gewoon gezien wordt. Echt gezien.
Je verlangen naar fysieke aanraking, intimiteit en bemind worden er gewoon mag zijn.
Niet vanuit een rol, niet om iets te bereiken, maar puur door aanwezig te zijn.
Schoonheid, echtheid, waarheid, nabijheid… dat ontstaat als iemand zichzelf mag laten voelen.
Veel mensen onderdrukken hun verlangen, hun honger naar contact. Hier mag dat er gewoon zijn.
Dat is wat ik met empathie probeer te doen: ruimte geven, zodat iemand volledig kan bestaan. Zonder oordeel, zonder masker.
👉 Terug naar “Over mij”
👉 Naar VerlangenVoelen – de beginpagina